Фев

Какви обичаи при погреб имаат народите низ светот?

Погребот претставува ритуално положување на човековите останки. Практиката често е со намера да овозможи влез на мртовецот во задгробниот живот.

Погребувањето во гробови датира најмалку од пред 125.000 години. Видот на гробови варира од мали гробови, до големи камени гробници како што се пирамидите. Пештерите долго време биле користени за погребување на мртвите кај Хебреите, сепулхралните камени пештери во Индија и Шри Ланка, и погребните места кај спилата Догон. Погребувањето во вода било карактеристично за викинзите. Кремирањето и расфрлањето на пепелта во вода е широко практикувано, особено во Азија. Во Индија постанките од починатиот се фрлаат во светата река Ганг. Некои народи (американските Индијанци, Парсите и сл.) ги придружуваат телата со нивните омилени предмети.

Меѓу многу народи, првиот погреб е следен од втор, по период што често коенцидира со времето потребно за декомпозиција на телото. Ова се рефлектирало на концептот на смртта, како бавен премин од друштвото на живите кон друштвото на мртвите.

Еврејскиот обичај бара брзо погребување, се чита молитва позната како Кадиш покрај гробот, а гробниот камен се подигнува нормално една година по погребот. На христијанските погреби им претходи бдеење над мртвото тело, понекогаш придружено со пеење. Телата кај муслиманите се легнуваат на десна страна, а грбот е завртен кон Мека.

Коментари

Додади ново

Пребарај