Сеп

Како Тиквешкиот гроздобер прерасна во традиција?

Тиквешкиот гроздобер претставува еден вид продолжение на една долга и богата традиција, која на овие простори се одржувала во времето на античка Македонија, кога во чест на богот на грозјето и на виното Дионис, биле одржувани т.н. "Дионисови денови". На овие свечености на кои присуствувало целото население (и слободните граѓани и робовите), се јадело, се пиело и се веселело неколку дена.

Старите Римјани во чест на богот Бахус, двапати во годината ги одржувале т.н. "Баханалии", денови на грозјето и на виното, на кои се славел богот Бахус. Бидејќи овие пијанки преминувале во општи тепачки, тривијалности и вулгарности, истите биле забранети во 186 година.

Лозарството и производството на грозје на овие простори има длабоки корени и богата традиција. Античките Македонци и старите Римјани со голема љубов и умешност ја развиле и ја одгледувале оваа култура во овие краишта, за што сведочат многубројните надгробни стели, камена пластика и мозаици на бројните археолошки локалитети.

Лозарството продолжило да се развива и во средниот век, а главни негови центри биле црковните и манастирските имоти, каде што се приготвувало и најубавото вино.

Со доаѓењето на Турците и нивните освојувања на овој дел од Македонија во извесна мерка стагнира лозарството, бидејќи со Коранот била забранета употребата на алкохолни пијалоци.

Денес Кавадарци може да се пофали со констатацијата дека е најголем производител на грозје и на вино во Р. Македонија, и еден од поголемите производители на Балканскиот Полуостров. Токму тоа и беше основниот предизвик на општинското раководство на Кавадарци во 1964 год. да го организира првиот Тиквешки гроздобер, манифестација која имаше културен, туристички и стопански карактер.

Коментари

Додади ново

Пребарај